Turfveld

De Kampeersnol en de Fonteinsnol zijn twee markante ‘nollen’ die de landschapsverandering rondom het Turfveld karakteriseren. Begin vorige eeuw sloegen de eerste kampeerders hun tenten op in het duin bij de Kampeersnol, nu de grens van de Westerduinen. Dit smalle duingebied, dat aan de randen vervlochten was met de vochtige heide- en graslanden van de Mientgronden, reikte tot omstreeks 1900 nog tot aan de Fonteinsnol. De ontginning en bebossing die daarna volgden, droogden het gebied en de bron bij de Fonteinsnol uit. Om de jonge dennen een betere kans te geven, kregen ze in water gedrenkte turven mee, een methode waaraan het Turfveld zijn naam te danken heeft. Inmiddels heeft ‘De Dennen’ zich ontwikkeld tot een gemengd bos en zorgen de oude duinreliëfs nog altijd voor speelse paden.

• Op route De Dennen (paars) duik je de luwte van het groen in. Tussen hoge stammen kronkelt het pad omhoog naar de uitkijktoren op de Fonteinsnol. Statige dennen domineren het bos, tot het pad je een beukenbos in leidt waar het licht speels binnenvalt.
• De Westerduinroute (zwart) is een ronde via de duinzoom en het weidse strand. Het schelpenpad slingert door golvende duinen en valleien met duinroosjes, een meeuwenkolonie en als je geluk hebt tref je een blauwe kiekendief. Wie aan het eind de Kampeersnol beklimt, wordt beloond met een panoramisch uitzicht over de Westerduinen.