Wandelen vanaf Nes aan de Amstel

Hollandse Dijkroute (blauw) 8,33 km

Een mistig begin

Als we thuis vertrekken is het helder weer, maar onderweg wordt het steeds mistiger. De vorige keer dat we een ommetje bij Ouderkerk aan de Amstel liepen was dat ook al het geval. Zou het altijd mistig zijn langs de Amstel?
We gaan vandaag een bezoek brengen aan de Pluktuin Amstelveen en een stuk langs de Amstel wandelen. Zoals altijd zijn we heel benieuwd wat we nog meer gaan tegenkomen.
We parkeren de auto en terwijl Adriaan nog bezig is met zijn tas neem ik alvast een kijkje bij het Toeristisch Opstap Punt. Ik word verwelkomd door vier kleine blaffende hondjes. Ze zijn geschrokken omdat ze normaal zo vroeg nog niemand tegenkomen en door de mist zagen ze me niet aankomen. Gelukkig is de schrik snel over en worden we met veel enthousiasme begroet.

We wandelen richting de Amstel en zien gelijk van alles wat gefotografeerd moet worden. Inmiddels is de mist al opgetrokken. Het enige, wat overblijft zijn spinnenwebben met duizenden waterdruppels.

- Nes aan de Amstel met de karateristieke Sint-Urbanuskerk. -

Nes aan de Amstel

We vervolgen onze weg langs de Amstel, maar kijken wel even achterom naar het prachtige uitzicht over de Amstel en het dorp. De Urbanuskerk spiegelt heel mooi in het water en terwijl Adriaan de beste plek zoekt om een foto te maken ontdek ik een bushalte en een bord met allemaal informatie over het dorp. Tegenover de bushalte staan twee honden naar ons te blaffen. Tenminste de ene, de andere piept een beetje. Zo’n zielig geluid.

- Twee vrouwen nemen een duik in de Amstel. -

Nes aan de Amstel is een dorp binnen de gemeente Amstelveen. De naam verwijst naar een landtong. Oorspronkelijk lag deze aan de oostoever van de Amstel. Door de bocht af te snijden ontstond er een eiland. De oude rivierarm slibde dicht, waarna Nes vastzat aan de westoever. Later is het dorp iets noordelijker langs de Amstel komen te liggen. Het huidige Nes bestaat uit drie buurtschappen: De Nes, De Zwaluwebuurt en De Zwarte Kat.

- Deze eenden houden van suppen. -

Wat staat die reiger stil

We wandelen langs een terras dat hoort bij Cantina del Corazón. Het lijkt wel of we in Mexico zijn. Wij zijn veel te vroeg, want het restaurant is nog niet open en eerlijk gezegd hebben we ook nog geen behoefte om op een terras te zitten. Het restaurant is gevestigd in het oude veerhuis De Zon, waar zich vroeger een voetveer bevond.

- We hebben geen foto van het restaurant, maar wel van huizen langs de Amstel. -

Als we verder wandelen zie ik een reiger doodstil staan. Hij kijkt niet op of om en vliegt ook niet weg. Maar als ik dichterbij kom, snap ik waarom: het blijkt een kunststof reiger te zijn.

- Nog één foto van de Amstel voordat we rechtsaf slaan.-

Weidevogelpad

Bij knooppunt 51 kun je rechtdoor of rechtsaf. Wij kiezen voor rechtsaf, want het is nog te vroeg om naar de pluktuin te gaan. Op zaterdag is deze vanaf 10 uur open. We wandelen langs wijnspeciaalzaak de Wijnschuur.

-Langs het pad staat een appelboom. -

Ik dacht dat we door weilanden moesten lopen, maar dat is nu nog niet het geval. We wandelen over een verharde weg, maar wel met een landelijk karakter.

- Een landelijk weggetje. -

Aan het einde van de Amsteldijk Zuid zien we een mooie moestuin. Adriaan noemt het een kleine hortus. De bloemen staan achter een hek, maar toch lukt het hem om foto’s te maken.

- In de tuin zien we een mooie hibiscus. -

Boven in een hoge boom, zien en horen we halsbandparkieten. Wat maken deze brutale vogels toch een lawaai.

We lopen met de bocht mee over de ringdijk Bovenkerker Polder en slaan bij het fietspad rechtsaf het Weidevogelpad op. In de verte zien we flatgebouwen en een drukke weg, maar hier is het rustig.

-Vanaf het bruggetje hebben we dit uitzicht. -

Ik wil net tegen Adriaan zeggen dat dit toch meer een route voor het voorjaar is, als we in de verte een paar lepelaars zien. Verder zien we ganzen, kieviten en zwanen met jonge zwanen. Ik baal een beetje, want ik heb mijn verrekijker in de auto laten liggen. Helemaal als we in de verte hazen zien rennen en spelen. Het is zo al een hartstikke leuk gezicht, maar door mijn verrekijker zie ik toch net even iets meer.

- In de verte zien we lepelaars.-

We komen uit bij een bruggetje waar we alweer een haas zien. Adriaan zegt: “Ik hou van dit soort paadjes. Je schoenen worden niet nat, je struikelt niet over de kuilen in het gras en je ziet even goed genoeg.”

- Hazen spelen in het gras.-

Boeren van Amstel

Langs het pad komen we informatieborden tegen van de Boeren van Amstel. Deze 18 boeren zetten zich in voor de weidevogels zoals de grutto, kievit en tureluur.

-Een heel leuk paadje omzoomd met bloemen. -

Ze maaien bijvoorbeeld grote delen van hun land pas na het broedseizoen en zorgen door grasbeheer voor ideaal gras voor de kuikens. Op nat land groeit gras langzamer zodat kruiden en bloemen een kans krijgen. De kuikens kunnen zich verschuilen in het hoge gras en insecten eten, die op de bloemen afkomen.

- Slootjes langs het Weidevogelpad.-

Natuurlijk is daar in augustus niet veel van te zien, maar wij nemen ons voor om de route nog eens te doen in het broedseizoen en dan neem ik zeker mijn verrekijker mee.

Er is ook een mobiele vogelhut. Vanuit deze hut kun je in het voorjaar uitkijken op het kruidenrijk weidevogelgrasland en sloten met een verhoogd waterpeil. Vanuit deze hut kun je Grutto’s, tureluurs, kieviten, slobeenden en gele kwikstaarten zien.

Nog meer hazen

Het wordt bijna vervelend, maar we zien weer hazen. Adriaan tuurt met zijn telelens naar een groepje hazen op een weilandje verderop. Naast de hazen zit een vogel, die Adriaan in de eerste instantie aanziet voor een eend, maar als de vogel wegvliegt blijkt het een kiekendief te zijn.

- In de verte zien we een weg en flats, maar hier heeft de tijd stilgestaan. -

Aan een hek langs het pad hangt een zakje met courgettes. Je kunt deze kopen en je geld in een potje doen, waar vind je nog zoiets zo dicht bij de grote stad?

Waar is het pad?

Als je deze route met de hond doet kun je gewoon rechtdoor wandelen en de N201 oversteken. Wij wandelen echter zonder hond en volgen de blauwe pijl rechtsaf een bloemenweide in.

- Al snel zien we geen pad meer en wandelen we dwars door de bloemen. -

In de eerste instantie kunnen we nog een pad volgen, maar al snel houdt dat op. We wandelen stug door, want wij doen braaf de route. De onderkant van mijn jurk, Adriaan z’n broekspijpen en onze schoenen worden kleddernat en ondertussen proberen we de bloemen niet plat te trappen. Ze zijn hier zeker vergeten te maaien.

Het is wel een mooi stukje, met prachtige wilde bloemen. In de verte zien we flats en een autoweg: de N201. We blijven zoveel mogelijk langs het water wandelen en als we een hek passeren wandelen we weer terug naar de Middenweg Bovenkerker Polder.

- We komen uit bij een meertje. -

Ook hier wandelen we langs de sloot en komen uit bij een bruggetje. Aan de overkant van de weg wijst er weer een pijl richting het volgende weiland. We twijfelen even of we dit stuk zullen overslaan, maar wandelen toch maar het weiland in.

Nog een weiland

Ook hier wandelen we langs water. Aan het einde komen we uit bij een dicht hek. Ik heb dit doorgegeven, want het hek zou open moeten kunnen. Wij kijken nog even of er geen koeien, of stieren staan en klimmen vervolgens over het hek. Ook hier zien we weer een haas rennen, maar hij verdwijnt uit ons zicht. Als we verder wandelen blijkt de haas zich verstopt te hebben bij het water. Als we langs hem lopen gaat hij er als een haas vandoor. Wat kan dat beest hard rennen zeg!

- De haas gaat er als een haas vandoor.-

We wandelen voorbij een boerderij en als het water naar rechts gaat gaan wij ook naar rechts. Hier is ook een hek, maar deze ligt op de grond. We stappen er zo overheen. “Dat is makkelijker dan klimmen”, zegt Adriaan.

Het minst mooie stuk van de wandeling

We slaan linksaf de weg weer op en wandelen richting de N201. We moeten deze weg oversteken om weer bij de Amstel uit te komen. Dit is duidelijk niet het leukste stuk van de wandeling, maar de rest is echt de moeite waard.

- De uitstroomgoot gemaal Noorderlegmeer. -

We wandelen langs Poldergemaal Noorderlegmeer. Best een mooi gebouw, maar met allemaal hekken eromheen kunnen we er geen foto’s van maken. Ook komen we langs de uitstroomgoot gemaal Noorderlegmeer. Het ziet er heel modern uit, maar deze goot is gebouwd in 1884. Het voormalige gemaal pompte overtollig polderwater omhoog naar een verzamelpunt, Van daaruit stroomde het via de uitstroomgoot naar de Amstel. Tegenwoordig gaat het afvoeren van water door persleidingen onder de grond. De uitstoomgoot is nu een cultuur-historisch monument. Mooi is het niet, maar bijzonder is het zeker.

- Daar waar de “schutting” staat komen de auto’s weer boven de grond. -

Wat ik ook niet wist is, dat de N201 onder de Amstel doorgaat. Ik blijf even staan om te kijken waar de auto’s weer de Amstel Aquaduct uitkomen, maar we kunnen dit niet zien. Knap hoe ze een aquaduct en de weg erachter in het landschap kunnen laten verdwijnen.

Fort Waver-Amstel

We wandelen langs het pontje van de Veerdienst Nessersluis. Het is een kabelpont en met deze pont kun je naar de provincie Utrecht varen. Meer informatie over de veerdienst vind je hier.

- Wel fijn zo’n wandelpaadje langs de Amstel.-

Wij nemen even plaats op een bankje bij de pont en zien de veerboot, wandelaars, auto’s en fietsen van de ene naar de andere kant brengen.

- Er zwemt een fuut met jong langs. -

Aan de overkant bevindt zich Fort Waver-Amstel. Dit fort wordt beheerd door Natuurmonumenten en is elke tweede zondag van de maand geopend. Het is één van de meest authentieke forten van de Stelling van Amsterdam. Niet alleen mooi van binnen, maar ook het uitzicht vanaf het fort op het schootsveld is bijzonder.

Wij blijven aan deze kant van de Amstel, want het fort is vandaag niet open.

- De kabelpont vaart naar de overkant. - 

Het is vanaf de pont vier minuten lopen naar het fort.

Pluktuin Amstelveen

Als we de pluktuin naderen zien we de dahlia’s al staan. Wat een kleurenpracht. Natuurlijk nemen we een kijkje bij deze mooie plek. We lopen door de tuin, langs een leuk zitje in de tuin richting de kas. Ook hier vallen de mooie dahlia’s op, maar buiten bloeien de cosmea’s ook nog volop.

- We zien de dahlia’s al staan. - 

Als je bloemen wil plukken krijg je een knipschaartje en een emmer met water en daarmee kun je zelf de pluktuin in. Voor € 12,50 pluk je ongeveer 15 stelen. Hiermee heb je een flinke vaas vol. Je kunt natuurlijk altijd meer plukken, dan betaal je een meerprijs.

- We nemen een kijkje in de tuin. -

Daarnaast zijn er ook seizoenbloeiers die je met bol en al uit de grond mag trekken. Op het moment zij er natuurlijk geen tulpen, maar het kan ook met gladiolen.

- Cosmea. -

Meer informatie over de pluktuin vind je op hun website.

Je kunt bloemen plukken en dan teruglopen naar het parkeerterrein, maar je kunt ook de auto ophalen en dan bij de pluktuin parkeren om vervolgens bloemen te plukken en eventueel wat lekkers te nemen in de theetuin.

- Dahlia. -

Daar zijn de hondjes weer

Een klein stukje van de route doe je twee keer. Op de terugweg komen we weer langs het porseleinhuisje dat we op de heenweg al hadden gezien. Ik verbaas me over de variatie aan huizen waar we langs zijn gekomen. Langs de Amstel staan bouwvallige kleine oude huisjes, maar ook veel kapitale villa’s. Het verschil is enorm.

- Het porseleinhuisje.- 

Als we terugkomen bij de parkeerplaats zien we de hondjes die we vanochtend ook al zagen. Ze begroeten ons alsof we oude bekenden zijn. Als we uitgeknuffeld zijn stappen we in de auto en rijden naar huis.

Het laatste ommetje

Dit was ons laatste ommetje van de maand, maar niet onze laatste Wandelnetwerk Noord-Holland wandeling. In 2026 komen we terug met vier routes per jaar. Meer hierover kun je lezen in dit interview.

- Visdiefje op een steiger langs de Amstel. - 

Extra info

Link naar de route: Hollandse Dijkroute (blauw)

Wij parkeerden bij Startpunt Nes aan de Amstel navigatie: Pastoor van Zantenlaan 33, Amstelveen. Let op voor een deel van het parkeerterrein geldt dat het verboden te parkeren is van 11 t/m 15 augustus 2025.

De route start bij wandelkeuzepunt 55. Volg de blauwe pijlen naar 54 en vervolgens naar 51. Vanaf daar volgden wij de blauwe pijl naar rechts. Je kunt ook rechtdoor, maar dan doe je het ommetje andersom. Daarna volg je de pijlen richting wandelkeuzepunten 53, 26, 38, 37, 51, 54 en weer terug naar 55.

Afstand: 8,33 km

Honden zijn niet toegestaan op de weilanden tussen wandelkeuzepunten 53 en 26, maar je kunt deze weilanden ook overslaan en dan kun je de route wel wandelen met de hond.

Je kunt ook met bus 149 naar de halte Kerklaan en vanaf daar de wandeling starten.

Meer wandelen in Noord-Holland: www.wandelnetwerknoordholland.nl